Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/18291 K.2015/29401

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

ancak:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/ 6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu hususları da dikkate alınarak, dosya kapsamından tarlaların

fiilen sanık tarafından ekilip biçildiğinin anlaşılması karşısında, DGD ödemelerinin arazi üzerinde zirai faaliyet yapan kişilere yapılacağı da gözetilerek, sanığın üzerine atılı 'özel belgede sahtecilik' suçundan dolayı nasıl bir zarar doğduğu, doğmuşsa miktarı tespit edildikten sonra,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecinde gözlemlenen kişiliği dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkemede kanaat oluşması nedeniyle hakkındaki hüküm ertelenen sanık hakkında bu biçimde bir araştırma yapılmadan "katılanların uğradığı zararı gidermediği" şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,