Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/18367 K.2013/16640

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan ve inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, alt sınırdan ceza tespitine ilişkin takdiri uygulamaya göre 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit olup,

5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerekliliği nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden, üst sınırına göre 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinin daha lehe olduğundan bahisle hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-"Suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması nedeniyle" cezası ertelenen ve suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında, yasal olmayan ve çelişkili gerekçelerle CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun "54/1. maddesi" ibaresi de eklenerek hükmün karıştırılması,