Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/18487 K.2015/32007

1)Sanık S.. A.. tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 15.03.2012 tarihinde sanık ile birlikte ikamet eden eşi A... A...'a usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02.04.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz yasa yoluna başvurduğunun anlaşılması karşısında; yerinde görülmeyen eski hale getirme talepleri ile buna bağlı olarak vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık H.. B.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, sahte nüfus cüzdanı ve ikametgah belgesi ile şirket hissesi devralması, imza sirküleri düzenlenmesi eylemine ilişkin olarak kurulan hükümde sonuç cezanın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 4 yıl 15 ay hapis cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas,

2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi ve adli emanetin 2011/124 sırasında kayıtlı ikametgah ilmühaberi aslı hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.