Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/18603 K.2015/29196

Sanığın pasaportu üzerindeki sahte vize ve yurda giriş - çıkış mühürleri ile sahte biniş kartı ve üzerindeki mührün farklı tarihlerde düzenlendiğine dair dosyada delil olmadığı, pasaport ve biniş kartının aynı anda kullanılması nedeniyle eylemin bir bütün olarak tek suç oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan 'sanığın cezasının zincirleme suç hükümleri uyarınca TCK'nun 43. maddesine göre arttırılmadığına' ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın