KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2013/1905 E., 2013/5426 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43, 53, 58. maddeleri gereğince sanığın takdiren ve teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. Mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına. Tutuklama amacıyla yakalama emri çıkarılmasına.
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 257/2, 62/1, 50, 52. maddeleri gereğince verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının 1.500 TL adli para cezasına çevrilmesine. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.
1-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu özet belge niteliğindeki tapu senetleri, dayanakları olan tapu kütüklerine uygun olup, içerik itibariyle sahte olmadıklarının anlaşılması karşısında, sanığın, yetkili olmadığı halde tapu senetlerine tapu müdürü yerine imza atmaktan ibaret sübutu kabul edilen eylemlerinin bütün halinde görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmolunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/1905, K. 2013/5426, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama