Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/19502 K.2014/3730

Mühür bozma suçunun temas ettiği 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde ise, ‘‘hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmünün yer alması nedeniyle, tercih ve tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sonradan paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 13/02/2012 tarihli hapisten çevrilme adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte bulunmadığından tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2011 tarih ve 2011/16646 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 17/06/2010 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut aynı mahkemenin 06/06/2011 tarih 2011/103-531 E/K sayılı gerekçeli karar örneğinden ise sanığın 08/05/2010 tarihli mühür bozma eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilip hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

farklı tarihlerde işlenen mühür bozma suçlarının düzenlenen ilk iddianame tarihine kadar zincirleme tek mühür bozma suçunu oluşturabileceği iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı bu kapsamda sonradan sübutu kabul edilen eylem nedeniyle münhasıran önceki cezada zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak ilave cezaya hükmolunabileceği gözetilerek kesinleşen mahkumiyet hükmüne konu dava dosyasının denetime olanak verecek biçimde dosya içine

celbedilip iddianame tarihi de belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;