Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/20298 K.2014/5740

Yokluğunda verilen 17.11.2011 gün ve 2010/382 Esas, 2011/766 sayılı kararın tebliğ edildiği 23.12.2011 tarihinde sanığın yurtdışında olduğu Adana Emniyet Müdürlüğünün 26.04.2012 tarihli yazısından anlaşılmakla, tebligatın usulsüz olduğu cihetle hükmün henüz kesinleşmediği,

sanığın 20.02.2012 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde verilmiş eski hale getirme istemi ile temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin aynı mahkemenin 22.02.2012 tarihli ek kararı kaldırılarak, 17.11.2011 günlü asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

25.03.2010 tarihli iddianame tavsifine göre sanık hakkında 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek' suçundan kamu davası açıldığı halde, 213 sayılı VUK'un 359/a-2 maddesinde düzenlenen 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek' ile aynı yasanın 359/b-l. maddesinde düzenlenen 'sahte fatura düzenlemek' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeksizin, hükmün gerekçesinde maddi gerçeğin ne olduğu belirlenmeden, gerekçeli kararda eylemin muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek olduğunun kabul edilmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden, VUK'un 359/b-l. maddesinde düzenlenen 'sahte fatura düzenlemek' suçundan hüküm kurulması,