Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/20514 K.2013/16109

2- Ek karar; temyiz isteminin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan "sanığın temyiz talebinin reddine" ilişkin 21.11.2011 günlü ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığın 02.10.2007 günü yokluğunda verilen ve müdafii olmadığı halde sehven Avukat ...'e 01.11.2007 tarihinde tebliğ edilip onun tarafından 02.11.2007 günlü dilekçeyle temyiz edilen mahkumiyet hükmünün Dairemizce incelenmesi sırasında vekaletname olmadığı anlaşılarak bu durumun açıklanması bakımından 09.02.2011 tarihli TEVDİİ kararı sonucu Avukatın sanığın vekili olmadığını bildirmesi üzerine mahkemesince bozmadan sonra bildirdiği adres dışında,

mernis sisteminde kayıtlı ancak bozmadan önce bildirdiği adresine 29.03.2011 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılan tebliğ geçersiz olup sanığın incelenmekte olan mahkumiyet hükmü nedeniyle 21.05.2011 tarihinde cezaevine girdiği,

24.05.2011 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın tebliğ ile yasal yollarını kullanmak ve zamanaşımı hükümlerinden yararlanmak istediğini bildirmiş, mahkemesince 03.08.2011 tarihinde bu talebinin reddi ile gerekçeli ve ek kararın tebliğ edilmesi şeklindeki karar üzerine 10.11.2011 tarihli dilekçesindeki aynı nitelikteki talebin de 14.11.2011 tarihinde reddedilmesi üzerine aynı gün eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, yukarıda belirtilen dilekçelerin öğrenme üzerine süresinde verilmiş eski hale getirme ile temyiz dilekçeleri olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği sanığın suça konu trafik ve tescil belgeleri ile noterde düzenlettirilen kati oto satış sözleşmesini aynı anda kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sahte belgelerin farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmayıp, fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1-3. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde, fazla ceza tayini,