Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/20549 K.2015/29376

5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3.maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun burakılma tedbirlerinin, hükümlülüğünün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.