Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/21240 K.2013/19917

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının, 5271 sayılı CMK.nun 260/1 maddesi gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 225.maddesi uyarınca, hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.06.1999 gün ve 137/146 sayılı kararı ile yerleşmiş kararlarında da belirtildiği üzere, bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan bahsedilmesinin, o olay hakkında da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği 29.05.2009, 2009/22437-14523 sayılı iddianameyle, sahte işe giriş bildirgelerini sahte olarak düzenleyerek sigortaya verdiği iddia olunarak “özel belgede sahtecilik suçundan” dava açıldığı, bu belgeler esas alınarak düzenlenmiş her hangi bir belgenin dava konusu yapılmadığı cihetle, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 08.06.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinin gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.