KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2013/21797 E., 2014/2709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2012/176383
- Mahkemesi
- İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/09/2011
- Numarası
- 2010/119 (E) ve 2011/405 (K
- Suç
- Vergi usul kanununa muhalefet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
İnfazda tereddüte sebebiyet vermemek bakımından, gerekçeli karar başlığına '2005 yılı' olarak eksik yazılan suç tarihinin '19.12.2005' şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise;
a-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
b-Cezası ertelenen sanık hakkında "TCK 51/3 maddeye göre 1 yıldan az olmak üzere bir denetim süresinin belirlenmesine" denmek suretiyle anılan madde hükümlerine aykırı hareket edilmesi,
c-Cezanın ertelenmesi üzerine, TCK'nun 51/7. maddesine göre, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin hükme yazılması yerine, ertelenen hapis cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin belirtilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/21797, K. 2014/2709, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama