Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/22319 K.2013/19495

I-Sanık hakkında ''sahte fatura düzenlemek'' suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2009 gün 2007/212 esas 2009/34 karar sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verilerek 27.04.2009 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 09.09.2011 tarihli temyizi üzerine, sanığa yapılan tebligatın ve kesinleştirme işleminin usulsüz olduğu kabul edilerek dosyanın yeniden ele alındığı ve 24.11.2011 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği ve katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla.

24.11.2011 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu ve yok hükmündeki kararın temyizi mümkün olmadığı cihetle, katılan vekilinin ortadan kaldırma kararına yönelik vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın 'sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda beyan ettiği adresinde bila tebliğ iade edilmesinden sonra mahkemece aynı adrese çıkarılan ve 27.04.2009'da Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu cihetle, öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,