Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/22577 K.2013/19288

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olması nedeniyle uyarlama yapılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Uyarlama üzerine erteleme ve CMK.nun 231. maddesi de değerlendirilerek yeniden hüküm kurulduğundan kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve emanet eşyayla ilgili infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan. 24.04.2012 günlü kararının hüküm fıkrasına “23.12.2002 tarihli kesinleşen hükmün 1. bendindeki ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi suretiyle infazına” ve kesinleşen 23.12.2002 tarihli kararda yer aldığı gibi “Emanetin 2000/273 sırasında kayıtlı çek aslının delil olarak dosyada saklanmasına, -61.000.000. TL (61 TL) yargılama giderinin hükümlüden tahsiline” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.