Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/23340 K.2014/10274

2- 2009 yılındaki sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43, 62 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu

I-Katılan idare vekilinin, sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediklerine dair somut delil bulunmadığına ilişkin kabul ve takdirde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ...'in “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

15.12.2008 tarihli işyeri açılış yoklamasında imzası bulunan sanık ...'in, o tarih itibariyle şirket temsilcisi olarak işinin başında bulunduğu gibi ayrıntıları 18.05.2010 gün ve VDENR-2010-2155/5 sayılı Vergi Tekniği Raporunda açıklandığı üzere, gerçekte hiçbir ticari faaliyeti olmayan, sahte fatura düzenlemek üzere paravan olarak kurulmuş olan ...... Temizlik ... Ltd.

Şti.'nden başka 12 ayrı şirkette ortak, 4 şirkette ise şirket müdürü olduğu tespit edilen sanığın savunmasında .... şirketin idaresi için verilmiş bir vekaletnameden bahsedilmemiş olması ve 4369 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı VUK'nun 359/b-1 maddesindeki sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için faturaları alan mükelleflerce kullanılarak vergi ziyaına sebebiyet verilmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartılmış olması da dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip,

şirket temsilci olan sanık ...'in 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sabit olduğuna ilişkin kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5327 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün karardan çıkartılarak yerlerine “TCK.nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine,

diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ...'in mahkumiyet kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince

1-... Rek. Tic. Ltd. Şti. ortağı olup, şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'in, şirket müdürü olan diğer sanığın sahte fatura düzenlemek suçuna ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5327 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi,