Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/24319 K.2014/3880

1-Sanık ...'ın, yokluğunda verilen ve 27.12.2010 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 27.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyizlerine gelince;

Sanık ...'nın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerine ilişkin kararların, kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek, hakkında tekerrür hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.