Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/24680 K.2013/18606

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, sahte olduğu iddia edilen çek aslı, ilgili bankalardan ve tanık ... ile ciro ederek verdiği kişiden sorularak araştırılmak suretiyle, duruşmaya getirtilip incelenmesi özellikleri tutanağa geçirilerek, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı incelenip karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, sanığın adli sicil kaydındaki yerine getirilmiş ilamı nedeniyle 765 sayılı Yasanın uygulanması halinde tekerrür hükümleri uygulanacağından cezanın artırılması gerekeceği.

01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda ise 5237 sayılı Yasanın tekerrüre ilişkin 58. maddesinin uygulanamayacağı cihetle. 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62/1. maddeleriyle yapılacak uygulamanın 765 sayılı TCK’nun olaya uyan 342/1, 59, 81/1. maddeleriyle yapılan uygulamaya göre açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden ve somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,