Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/25213 K.2014/9832

2- Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2010 tarih ve 2009/1060 Esas 2010/834 Karar sayılı kararının TCK.nun 203/1, 43, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ve mükerrirliğine;

I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 01.03.2013 günlü mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarih 2009/259-1158 E/K sayılı kararı ile elektrik hırsızlığı suçundan beraat,mühür bozma suçundan mahkumiyete hükmolunduğu bu hükmün katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edilmesi üzerine;

elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hüküm yönünden Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.07.2012 tarih ve 2012/4582-35290 Esas ve Karar sayılı yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi sonrasında,

Mahkemenin 14.12.2012 gün 2012/1673-1891 E/K sayılı kararı ile iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçu ile birlikte dosyanın Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1050 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2010 tarih 2009/1060 Esas ve 2010/834 karar sayılı elektrik hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından kurulan ilk mahkumiyet hükmünün de sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği,

ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine,

iade kapsamında bulunmayan işbu dava dosyasına konu mühür bozma suçu ile iade sonrası birleşen Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesi dava dosyasına konu mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan sanığın 01.03.2013 gün 2012/1050 Esas ve 2013/131 Karar sayılı hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2

II- Sanığın, Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2010 tarih 2009/1060 Esas ve 2010/834 karar sayılı, katılan vekilinin Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarih 2009/259-1158 E/K sayılı mühür bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyası dayanağı olan 10.07.2009 tarihli iddianame ile 23.02.2009 ve 17.06.2009; birleşen Ankara 24.Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyası dayanağı 05.01.2010 tarihli iddianame ile 25.04.2009 ve 15.01.2009. Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyası dayanağı 09.02.2009 tarihli iddianame ile de 19.02.2008 ve 10.03.2008 tarihli mühür bozma eylemlerinin dava konusu yapılmış olması karşısında.

Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 28.01.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, bu tarihten sonra lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacağı, sözkonusu tarihten önce yapılmış ve 09.02.2009 tarihli ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç,

hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihten sonraki eylemlerin ise ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2010 tarih 2009/1060 Esas ve 2010/834 karar sayılı hükmünde tekerrüre esas alınan, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2008 tarihinde kesinleşen 16.10.2008 gün 2008/636 Esas, 2008/1048 Karar sayılı ilamında yer alan “su hırsızlığı” suçunun 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 maddesi gereğince uyarlama yargılamasına tabi olması,

bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının araştırılması, yine bu kapsamda, 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri uyarınca, temel cezanın belirlenmesindeki ölçütlerin yeniden değerlendirilmesinde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması,