KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2013/2640 E., 2015/1205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2011/7458
- Mahkemesi
- Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/12/2010
- Numarası
- 2010/188 (E) ve 2010/1181 (K
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
A-Araç muayenesinde sahtecilik yaptığı iddia edilen sanığın suçlamayı kabul etmemesi, S.. E..'ın sanık olarak yargılandığı davada muayene işleminin diğer sanık tarafından yapıldığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; suça konu belge üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak sanık veya S.. E..'ın eli ürünü olup olmadığı araştırılıp, sanığın eli ürünü çıkmadığı takdirde sanığı mahkumiyete götüren sübut delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
B- Kabule göre de;
1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge üzerindeki muayene işlemi incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden ve muayene işlemindeki sahteliğin iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu kararda tartışılıp değerlendirilmeden hüküm kurulması,
2-Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının kararda gösterilmemesi,
3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın, aynı Yasanın 231/6-a maddesi kapsamında kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak değerlendirilemeyeceği ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/2640, K. 2015/1205, 4 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama