Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/27276 K.2014/13958

TCK'nun mühür bozma suçunu düzenleyen 203. maddesindeki “Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmü uyarınca mühür bozma suçunun mührün fiilen bozulması veya mühür bozulmasa da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile gerçekleşeceği cihetle,

dosya arasında bulunan 16.02.2007 tarihli sayaç mühürleme ve 22.11.2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanakları içeriklerinden suça konu sayacın mühürlenmesine rağmen sanığın mührü sıkıştırarak enerji kullandığının belirtilmesi ve her iki tutanaktaki abone adreslerinin farklı olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, katılan kurumdan suça konu sayaç mühürleme ve kaçak elektrik tespit tutanaklarının aynı yere ilişkin olup olmadıklarının ve mühürleme ve fek tarihleri arasında mührün konuluş amacına aykırı olarak elektrik kullanılıp kullanılmadığının sorulması,

mühürleme ve fek tutanaklarını düzenleyen görevlilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından sonra, fiilen mühür bozulmasa bile mührün konuluş amacına aykırı olarak elektrik kullanmaya devam edilmesi halinde de mühür bozma suçunun unsurlarının oluştuğu da nazara alınıp toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,