Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/3190 K.2014/21066

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin tefecilik suçundan, katılan vekilinin ise tefecilik ve sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Tefecilik suçu yönüyle, kuyumcu olan sanığın işyerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle değişik tarihlerde başvuran birden fazla kişiye ait kredi kartları ile pos cihazları aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alış veriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak ödeme şeklindeki eylemleri nedeni ile hakkında TCK'nun 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2- 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca tanzim edilmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı gözetilmeden, sanığın eylemi nedeni ile “vergi ziyaı oluşmadığından” bahisle sanığın tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta eren suçtan 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 43. maddeleri uyarınca, her iki takvim yılında sahte fatura düzenlediği de dikkate alınırak mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yasal olmayan gerekçe ile yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,