Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/3200 K.2014/2751

1- Sanık hakkındaki "17.10.2012" günlü mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 03.03.2011 gün ve 2010/474 Esas, 2011/135 sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sadece sanık tarafından yasal süresinde temyiz edildiği, “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık” suçundan kurulan beraat hükmünün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ancak sanık hakkındaki hem mühür bozma suçundan verilen “mahkumiyet”,

hem de elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan “beraat” hükmünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için sehven iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan, sanık ve Cumhuriyet savcısının 17.10.2012 gün 2012/656 Esas ve 2012/721 Karar sayılı mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın "03.03.2011" günlü mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesinden seçenekli cezadan tercih edilen hapis cezasının TCK'nun 50/2. maddesi hükmü gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil özetinde yer alan hükümlülüğünün suç tarihinden sonraya ait bulunduğu gözetildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğundan bahisle hakkında 5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,