Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/3997 K.2013/7568

Ek Karar; temyiz talebinin reddine dair

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 gün, 5-81/196 ve 05.10.2010 gün, 2010/169-1888 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, yerel mahkeme kararında ise, bu hususların gösterilmediği, bu nedenle sanık müdafiinin öğrenme üzerine 12.04.2012 havale tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemenin 12.04.2012 gün ve 2008/3143 Esas, 2009/956 Karar sayılı “temyiz isteminin reddine” dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Atılı suçtan dolayı tarafları ve konusu aynı olan Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2008/1035, 2008/1036, Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2007/6787 esas sayılı dosyalarından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanığın yetkilisi olduğu borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin tespiti ile en son verdiği beyanname örneklerinin istenilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkümiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre de; Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması geçersiz olup, savunma

hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanığa Tebligat Kanununda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağrı kağıdının tebliğinine müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,