Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/4 K.2014/19999

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Honaz Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2005 gün, 2005/30 Esas ve 2005/158 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiş olup, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklara yönelik temyiz istemi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.07.2008 tarih, 2006/13686 Esas ve 2008/16852 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasından sonra, Honaz İcra Ceza Mahkemesince yeniden beraat kararı verilmiş ise de, bu karar hukuken geçersiz olup temyizinin mümkün olmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “İİK’nun 331. maddesindeki alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle mevcudu eksiltmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 28.04.2004 olan suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,