KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2013/4947 E., 2015/24182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Sanığın, kardeşi ...'in kimlik bilgilerini içeren, ancak kendi fotoğrafını yapıştırdığı “nüfus cüzdanı talep belgesini” muhtara onaylatıp, bununla Nüfus Müdürlüğünden üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ... adına düzenlenmiş, sahte nüfus cüzdanını aldığını savunması ve dosyada aslı bulunan nüfus cüzdanı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de,içerik itibariyle sahte olan belgenin orjinal olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,tekerrüre esas sabıkası bulunan ve muhtarlığa düzenlettirdiği nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus idaresinden suça konu belgeyi alan sanık hakkında TCK'nun 58. ve 43.maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) ve (e)bendinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,
Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2013/4947, K. 2015/24182, 25 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama