Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/5571 K.2014/18443

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasanın önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda suç tarihi itibariyle resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olarak öngörülmesine karşın,

temel cezanın alt sınırdan tayini halinde 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı TCK'nunda bulunmadığı,

bu hak yoksunluklarının kararda gösterilmese dahi infaz aşamasında dikkate alınacakları ve 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddeleri uyarınca deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde "cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması" nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı Yasanın da açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden ve lehe Yasa karşılaştırması yapılmadan sanığın 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkumiyetine hükmolunması,