Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/5925 K.2014/613

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak; 1-) 5237 sayılı TCK.nun 155/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken “suçun işleniş biçimi, sanığın kusurunun derecesi ve sair hallere göre” denilerek temel hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine rağmen, ayrıca bir gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının teşdiden tayini suretiyle çelişkili hüküm kurulması,

2-) 5327 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki TCK.nun 155/2. maddesi ile tayin olunan “365 gün adli para cezası” ibaresinin karardan çıkartılıp yerine “5 tam gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin, TCK.nun 52/2. maddesinin uygulandığı bölümdeki “7300 (Yedibin üç yüz) YTL” ibaresinin çıkartılıp yerine “100 TL” ibaresinin eklenmesi,