Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/6023 K.2015/25672

Hükmün gerekçe kısmının incelenmesinde sanığın iddianamede anlatılan fiil nedeni ile cezalandırıldığının anlaşılması da göz önünde bulundurulduğunda, her ne kadar karar kısmının 1. fıkrasında sanığın nüfus cüzdanı ve sürüce belgesinde sahtecilik eylemleri nedeni ile cezalandırıldığı belirtilmişse de, sanığın sübut bulan eyleminin de sahtecilik suçunu oluşturduğu, bu itibarla yazım yanlışı niteliğindeki bu eksikliğin sonuca etkili olmayacağı; temel cezanın belirlenmesinde de sanığın geçmişinin yanında TCK'nun 61. maddesinde düzenlenen diğer sebeplerin de dikkate alınması karşısında, bunun cezada alt sınırdan uzaklaşmaya yeterli olduğu cihetle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, sanığın sahte araç muayenesini yaptırdığını beyan ettiği 16/10/2009 sonrası olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2- Suçun kanıtı niteliğindeki trafik tescil belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “sanığın, TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme