Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/76 K.2014/19770

Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit" olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan beş yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için ibraz edilmemesinin yeterli olduğu, sanıktan 2003-2004 yıllarına ait yasal defter ve belgelerin 16.01.2008 tarihli usulüne uygun tebligatla ibrazının istenmesine rağmen yasal süresi içerisinde ibraz etmediği,

kovuşturma aşamasında, anılan belgelerin muhasebecisinde olduğunu savunduğu ancak defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olup muhasebecisinin defter ve belgeleri kaybetmesinin ya da teslim etmemesinin 213 sayılı VUK'nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep veya kastı kaldıran diğer nedenlerden biri olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla.

CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin delilleri takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle.

5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek. 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2.5237 sayılı TCK'nun 50/1. maddesine göre, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, defter ve belgeleri ibraz etmeme eyleminin sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının sonucuna olumsuz etkide bulunduğundan bahisle bu maddenin uygulanmaması,