Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/816 K.2015/804

Sanık...'ın yokluğunda verilen ve 08.10.2010 tarihinde tebliğ olunan 14.09.2010 tarihli mahkumiyet hükmünde, ayrıntıları Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği halde, temyiz merciinin açıkça gösterilmediği gibi usulüne uygun yasa yolu bildirimini içeren meşruatlı tebligatın da yapılmadığı anlaşılmakla,

sanık ...'ın temyiz isteminin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle, hukuken yok hükmünde olan eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak sanık... müdafiinin temyiz talebiyle birlikte sanık... ve müdafiinin temyiz taleplerinin birlikte yapılan incelemesinde gereği görüşüldü;

Dosyada mevcut suça konu nüfus cüzdanının heyetimizce yapılan incelemesinde; fotoğraf üzerinde ve devamındaki belgede çok belirgin olmasa da soğuk mühür izinin bulunup, bu izin birbirini takip ettiği ve belgenin bütün olarak bakıldığında düzgün görünümlü olduğu, ibraz koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde uzman olmayan kişilerce sahteciliğin anlaşılmasının mümkün bulunmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafileri ve sanık...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere, yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği cihetle; suç tarihi itibariyle sabıkasız olan ve dosyaya yansıyan hiçbir olumsuz davranışı bulunmayan sanıklar hakkında “suç sebepleri ve saiki dikkate alınarak” temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, ancak"pişman olmadıkları" ve "yeniden suç işlemeyecekleri" şeklindeki dayanakları gösterilmeyen soyut gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,