Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/8974 K.2013/10368

Sahte kimlikle bankalardan çek hesabı açtırıp aldığı çek karnelerindeki çekleri farklı zamanlarda düzenleyen sanığın, çek hamilleri olan mağdur sayısınca ayrı ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerekeceğinden, tebliğnamede belirtilen ve karar örnekleri dosyada bulunan dava dosyalarının da yukarıda belirtilen şekilde düzenlenmiş çeklere ilişkin olduğu anlaşılmakla dosyaların getirtilmesi sonuca etkisi olmayacağından bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 3682 sayılı Adli Sicil Kanununun 8/b. maddesinde sayılan suçlardan olan dolandırıcılık suçuna ilişkin hükümlülüğün,

suç tarihinden önce silinme koşulları oluşmadığından sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uygulanamayacağından mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmü değerlendirmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayin olunmasına göre 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddeleri uyarınca uygulama yapıldığında her ne kadar hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak

yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmadığı nazara alındığında 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,