Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/90 K.2014/18081

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2011 gün ve 115/197 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında, sanığın aynı araç için düzenlenmiş sahte plaka ile bu plakaya göre düzenlenmiş motorlu araç trafik ve tescil belgelerini kullanmaktan ibaret eylemi nedeniyle, belgelerin farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmayıp fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçundan ceza tayini,

2- Tekerrüre esas alınan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2009 tarihinde kesinleşen 27.05.2009 gün ve 2008/745 E. 2009/459 Karar sayılı ilamının suç tarihinin dava konu suç tarihinden sonra 10.05.2007 olması ve ilamında sanığın işlediği suçtan sonra verilip kesinleşmesi karşısında, ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

4- Suça konu plakaların dosyada delil olarak saklanmaları yerine müsaderelerine karar verilmesi,