Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/933 K.2013/2782

Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, CMK'nın 42. maddesine göre inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, sanığın 10.02.2010 tarihli dilekçesiyle vaki temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine dair Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2010 gün ve 2007/777 esas ve 2009/464 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2010 gün ve 2012/235 değişik iş sayılı kararı hukuken geçersiz olduğundan kaldırılarak yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiş olup; mahkemenin 22.06.2009 gün ve 2007/777 esas, 2009/464 sayılı kararında temyize başvuru yönteminin eksik gösterilmesi nedeniyle temyiz süresinde olduğu kabul edilmekle tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,