Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/1004 K.2014/7182

Sanık hakkında “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 19.03.2010 günlü ilamıyla sanığın her iki suçtan beraatine karar verildiği, anılan kararın katılan vekilince temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, sonrasında mahkemece mühür bozma suçundan yeniden verilen beraat kararı yok hükmünde olup bu karara yönelik temyiz istemi bulunulmadığı belirlenerek, katılan vekilinin "mühür bozma” suçundan 19.03.2010 günlü karara yönelik yaptığı temyiz başvurusuna hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,