Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/10459 K.2016/1086

Üst Cumhuriyet savcısı tarafından hazırlanan 16.02.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin 21.01.2012 tarihinde UYAP üzerinden mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcsının temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın metin kısmında "...sanığın sabıkasının bulunması sebebiyle sanık hakkında TCK'nun 62. maddesininin uygulanmasına yer olmadığına..." ibaresinin ve adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması karşısında, hüküm fıkrasında TCK'nun 62/1. maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak sanığın sabıkasının olmamasının gösterilmiş olması maddi hata olarak kabul edilip mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,