Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/1059 K.2014/3234

Adli emanette kayıtlı suça konu sürücü belgesi hakkında mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın yokluğunda verilen kararın duruşmada beyan ettiği adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilmeden iade edilmesi üzerine mernis adresine tebligat çıkartıldığı ve tebliğ edilemeden iade edildiği, sanığın mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebligat yapılması gerekirken, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 08.03.2011 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, ayrıca sanığın duruşmada beyan ettiği adresinin sokak no: 11/11 olmasına rağmen, sanığa ilk çıkartılan tebligatta sokak numarasının 12/11 yazıldığı, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatta ise sokak numarasının 13/11 yazılması nedeni ile de usulüne uygun olmadığı cihetle, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede;

Dosya içinde bulunan adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın; savunma hakkının kısıtlandığına, cezanın ağır olduğuna, suç kastının bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,