Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/10937 K.2015/32259

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak adatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği,

yine suça konu belgelerin onaysız fotokopiden ibaret olması veya belgelerin geçerliliklerinin araştırılmasının mutad olduğunun tespiti halinde araştırma sonunda belgenin sahteliğinin muhakkak ortaya çıkacak olması nedeniyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmayacağından yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilerek,

aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu ilkesinden hareketle, sanığın kullandığı kabul edilen suça konu belge aslı araştırılıp bulunması durumunda getirilip incelenerek aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğunun mahkemece incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde sahte belge aslının dosya içerisine konulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durmunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden fotokopiden ibaret olan belgenin ne şekilde aldatıcılık özelliği taşıdığı konusunda bir tespit de yapılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,