Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/11404 K.2014/22302

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

I- Sanık ...'ın, yokluğunda verilip 08.04.2008 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 16.04.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ...'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının,

suçun işlendiği 24.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4,

104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıklar ..., ... ve ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

1- Sanık ...'ın, "sanık ...'ın kendisini işe sokma vaadiyle Şanlıurfa'da bir notere götürerek imza attırdığını, araç alım-satımıyla bir ilgisinin bulunmadığını" savunması, suça konu aracın sanık ... tarafından sanık ...'a satıldığına dair dosyada noter satış sözleşmesinin bulunmaması ve suça konu aracın Nizip 2. Noterliğinin 28.12.2004 gün 8707 yevmiye numaralı kati araç satış sözleşmesi ile sanık ... tarafından sanık ...'ya satıldığının anlaşılması karşısında;

hükmün gerekçesinde açıklandığı gibi sanık ...'ın, suça konu aracı sanık ...'a sattığına dair noter satış sözleşmesi getirtilmeden "Sanık ...'ın gerçek durumu yansıtmayan ruhsat kaydını aldıktan sonra suça konu aracı aynı gün dolandırıcılık hususunda anlaşma içerisinde bulunduğu ... isimli suç ortağına noter kanalıyla sattığından" bahisle sanık ...'ın mahkumiyetine hükmolunması,

2- Sanıklar ... ve ... yönünden 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme işlendiği de nazara alınarak suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak,

ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde ve sanıkların mahkumiyetine karar verilen 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK.nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK. nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 3 yılın tercih edildiği,

5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle 765 sayılı Yasa uyarınca hükmolunan temel cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği de gözetilmeden yazılı şekilde aynı gerekçelerle her iki Yasa uyarınca da aynı miktarda temel ceza tayin edileceğinden bahisle 765 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,