Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/11729 K.2015/936

18.01.2010 günlü iddianameyle sanık hakkında "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davalarının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 21.06.2010 gün 2010/118-548 sayılı ilamıyla her iki suçtan mahkumiyet kararı verildiği,

sanığın süresinde temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu" ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan "mühür bozma" suçundan yeniden verilen 30.05.2013 gün ve 2012/1276-2013/1441 sayılı karar hukuki değerden yoksun olup sanığın "mühür bozma" suçundan 21.06.2010 günlü karara yönelik temyiz başvurusunun halen geçerli olduğu, 30.05.2013 tarihli "karşılıksız yararlanma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün re'sen temyize tabi olmadığı,

sanığa tefhim edilen bu hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığı ancak hükümde yer alan "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade yazısı uyarınca dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" dair cümlenin sanığı yanıltmış olabileceği gibi hükme yönelik kanun yoluna başvuru süresinin “tefhim/tebliğ tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilerek tereddüt doğuracak şekilde gösterildiği cihetle, sanığın 30.05.2013 gün ve 2012/1276-2013/1441 sayılı "karşılıksız yararlanma" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz iradesinin tespiti amacıyla gerekçeli kararın sanığa, başvurulacak yasa yolunu, süresini, başvuru yapılacak mercii,