Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/12025 K.2015/23240

1 - Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; ...Ltd. Şti'ne ait çekin sahte olarak düzenlenip katılana verildiği iddiası ile açılan davada şirket adına çek keşide etme yetkisi bulunan sanığın aşamalarda çeki inkar etmeyerek kendisi ya da rızası dahilinde bir çalışanın imzalamış olabileceğini savunması karşısında; çekin rıza dahilinde keşide edildiği, sanığın üzerine atılı suçun kast unsuru yönünden oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2 - Kabule göre de;

a - 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b - Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,