Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/12415 K.2014/21025

1)Sanık hakkında, tahliye edilmesi nedeniyle 15.06.2010 tarihinde kesilerek mühürlenen elektriği, 04.01.2011 tarihinde kullandığı ve bu suretle mühür bozma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, mal sahibi olan E. Ö..'dan işyerini kiraladığı sırada işyerinde elektrik bulunduğunu, kendisinden önceki kiracı olan ... Grubu A.Ş. adına gelen faturaları da ödediğini, mühür bozmadığını beyan etmesi, tanık E. Ö..'ın da beyanında, sanık işyerini kiraladığı sırada işyerinin lambalarının yandığını, işyerinde elektrik bulunduğunu beyan etmesi, suça konu yerin elektriğinin 15.06.2010 tarihinde kesilmesi, sanığın ise işyerini 05.07.2010 tarihinde kiraladığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

A-TCK'nun 50/2. maddesindeki "Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmüne rağmen, aynı Kanunun 203 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi,

B-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,