Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13321 K.2014/15850

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK'nun 342/1, 503/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 157/1. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de;

dolandırıcılık suçu yönünden 5237 sayılı TCK ile hükmolunan adli para cezası miktarının daha fazla olması ve 5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği anlaşıldığından 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ağır hapis cezasının, hapis cezasına çevrilmesi suretiyle önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,