KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2014/1334 E., 2014/13644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür Bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçlarından kurulan 29.09.2010 tarih 2010/163 E. 2010/222 K. sayılı hükmün katılan vekilince yasal sürede temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2012 tarihli yazısı ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için dosyanın iadesi üzerine, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan da 28.12.2012 tarihli karar ile yeniden beraat hükmü kurulduğu, ancak bu tarihli mühür bozma suçundan verilen beraat kararı hukuken yok hükmünde olup bu karara ilişkin temyiz bulunmadığından, katılan vekilinin mühür bozma suçu yönünden kurulan 29.09.2010 tarihli ilk beraat hükmüne yönelik temyizine ilişkin yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 15.09.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
TCK'nun 203. maddesinde, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılması veya mührün konuluş amacına aykırı davranış cezalandırılmaktadır.
Mühürleme işleminin amacı, Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanmakta olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem suç teşkil etmektedir. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur.
Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçlar imal edilirken üretilen sayacın standartlarda uygun şekilde elektrik tüketimini kaydettiğini belirtir mahiyette olması ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmaması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2014/1334, K. 2014/13644, 8 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama