Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/1417 K.2014/13647

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 21.06.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın ruhsatı bulunmadığından bahisle 22.02.2012 günü mühürlenen işyerinin mührünü 21.06.2012 tarihinde bozup faaliyetine devam ederek mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; dosya içerisinde bulunan 27.06.2012 tarihli ihbar tutanağından eldeki mühürleme tutanağının sanığa ait iş yerine ilişkin ilk mühürleme tutanağı olduğunun ve belirtilen tutanak haricinde 27.02.2012 ve 09.03.2012 tarihli tutanakların da bulunduğunun anlaşılması, ayrıca UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1051 Esas sayılı dosyasında da mühür bozma suçundan yargılandığının anlaşılması karşısında;

mükerrer dava veya zincirleme suç hükümleri ya da dosyadaki iki tutanak tarihi arasında ayrı bir mühür bozma suçu oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, sanık hakkında açılan ilgili diğer dava dosyalarının araştırılıp celbi sağlanarak,

derdest olmaları ve muvafakat verilmeleri halinde birleştirilmeleri, aksi takdirde ilgili dosyaların bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup suç tarihleri de nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile her bir dosya bakımından fek tutanakları öncesinde tutulan en son mühürleme tutanaklarının getirtilmesi sanığın işyerinin 21.06.2012 günlü mühür bozma suçuna dayanak teşkil edecek şekilde,

anılan 50. Asliye Ceza Mahkemesininin 2012/1051 Esas sayılı dosyasında gösterilen 27.02.2012 suç tarihi sonrasında mühürlenip mühürlenmediği idareden sorulup buna ilişkin mühürleme tutanağıda getirtildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nun 50/2. madde ve fıkrasına göre "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez" hükmü uyarınca seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, tercih edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi,