Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/15069 K.2015/22975

1- Sanığın, yanında çalıştığı ... iletişim isimli ... bayii yetkilisi ...'ın bilgisi dahilinde katılana ait kimlik bilgilerini kullanarak suça konu sahte abonelik sözleşmesi düzenlediğinin iddia olunması, sanığın, ... iletişim isimli firmada 2,5 yıl çalıştığını, işyeri sahibi ...'ın kimlik fotokopisi olan evrakları kendisine verdiğini ve bunları doldurduğunu, bu şahısların haberlerinin olmadığını bilmediğini, sorumluluğun tamamen ...'a ait olduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu abonelik sözlemesi üzerinde bulunan yazı,

rakam ve imzaların sanık ile hakkında tefrik kararı verilen ...'ın eli ürün olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Eylemin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,