Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/16449 K.2014/16377

Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı “itiraz” başvurusunda bulunduğu, itiraz konusunda Uşak 2. Ağır Mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek bu talebe hasren yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, somut olayda suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlenip katılan kuruma verildiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, aynı anda düzenlenip aynı tarihte katılan kuruma ibraz edildiğinin kabulü gerektiği cihetle, 765 sayılı Yasanın aksine, 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacak olması nedeniyle sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

2- Suça konu belgelerin akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun 339/1 maddesi çıkartılıp yerine 5237 sayılı

TCK'nun 204/2 maddesinin eklenmesi, teselsüle ilişkin 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm tümden çıkartılıp, takdiri indirime ilişkin 765 sayılı TCK'nun 59/2 maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nun 62/1 maddesi yazılmak suretiyle sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasına "sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,