Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/16853 K.2015/31863

1- Katılanın,sanığın şirketinde şoför olarak çalıştığı sırada şirketin Irak ülkesine gönderdiği akaryakıtı tam olarak teslim etmemesinden dolayı şirketin tazminat ödemek zorunda kaldığı,katılanın uğrattığı zarar nedeniyle sanığın suça konu bonoyu katılan adına sahte olarak tanzim ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında;katılanın soruşturma aşamasındaki anlatımında,verdiği zarar karşılığında sanığa 6000.-TL. ödemeyi kabul ettiğini,5000.-TL.sini ödediğini 1000.-TL.yi ise ödeyemediğini beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında 5000.-TL.ye anlaştıklarını bu meblağı da ödediğini beyan etmesi karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde

belirlenmesi bakımından, sanıktan,katılanın şirketi uğrattığı zarara ilişkin bilgi ve belgelerin istenip alacak-borç durumu araştırılarak, alacak miktarının belirlenmesini müteakip sonucuna göre sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesi kapsamında "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Suça konu senedin 07.03.2006 tarihinde mahkemeye ibraz edilerek ihtiyati haciz kararı alındığının anlaşılması karşısında,suç tarihinin anılan tarih olacağı,sanığın adli sicil kaydında yeralan beş yıldan az süreli hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin infaz tarihinin ise 18.12.2002 tarihi olup TCK'nun 58/2-b maddesinde öngörülen üç yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,