Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/17219 K.2016/2613

I) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair verilen karara karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Sanık hakkında mağdur ...'den borç aldığı paraya karşılık katılan şirketi temsile yetkili olmadığı halde yetkilisiymiş gibi şirketi borçlu gösterir şekilde şirketin kaşesini basarak üzerini doldurup borçlu olarak imzalayarak 24.000 TL bedelli senedi mağdura verdiğinin iddia ve kabul olunması, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı ve anılan suçun mağdurunun ... olduğu cihetle;

mağdur vekilinin 03.08.2010 günlü şikayet dilekçesi içeriğinden sanığın mağdurdan 16.04.2010 ve 20.04.2010 tarihlerinde toplamda 24.000 TL aldığı miktara karşılık 29.04.2010 günü suça konu bonoyu kargo yoluyla gönderdiği olayda; sanığın unsurları oluşmayan atılı dolandırıcılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,