Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/17301 K.2016/1102

Sanık ... hakkında mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında yaralama suçu nedeni ile verilen beraat hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz süre tutum dilekçesinin sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasına ilişkin olduğu ve 31.01.2013 havale tarihli dilekçe ile katılan sıfatıyla sanık ... hakkında yaralama suçu nedeni ile verilen beraat hükmünün de temyiz edildiği, süre tutum dilekçesinde yer almayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşılmakla; katılan – sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Hükümde gösterilmemiş ise de, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53/1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan ve dosya içinde örneği bulunan Diyarbakır 2. Sulh Ceza Ceza Mahkemesinin 03.04.2007 tarih 2007/99-470 Esas ve karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1.500,00 YTL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,