Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/17641 K.2016/2120

5237 sayılı TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık ... hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

1-Sanık ...'ın suç tarihlerinde ... ve ...'a sıklıkla tebligat yapıldığına, suça konu tebligatı da yanlışlıkla Necmettin yerine ...'a yaptığına, sanık ...'un ise olay günü diğer sanık ...'ın dükkana tebligat getirdiğine, kim olduğunu sormaksızın tebligatı imzalamasını istediğine, kendisinin tebligatı imzaladığına, ancak dükkan kalabalık olduğundan tebligatın neyle ilgili olduğunu soramadığına dair savunmaları nazara alındığında, her iki sanığın da sahtecilik kastı ile hareket ettiği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

ancak posta dağıtıcısı olan sanık ...'ın görevi gereği yapması gereken tebligatı görevinin gereklerine aykırı hareket edip yeterince araştırma yapmaksızın ...'a tebliğ etmekten ibaret eyleminin TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı anlaşılmakla, sanık ...'un beraatine, sanık ...'ın ise görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,