Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/19307 K.2015/457

Gerekçeli karar başlığına, 25.05.2003 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 22.01.2003 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın 05.02.2013 tarihli oturumda mahkemeye sunduğu çek alındı bordrosundan suça konu 25.05.2003 tarihli 368794 numaralı çekin, 10.05.2003 tarihli 368793 numaralı çekle birlikte 22.01.2003 tarihinde, katılan şirkete verildiği ve 10.05.2003 tarihli bu çek nedeniyle ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2010 gün 2009/403 Esas, 2010/4 Karar sayılı kararı ile mahkümiyetine hükmolunduğunun anlaşılması karşısında;sanığın aynı anda katılan şirkete verdiği iki çekin iki ayrı suçu oluşturmayacağı ancak, olayda suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 Sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun,

aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden 5237 sayılı kanuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve belge sayısının anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca nazara alınması gerektiği gözetilerek, 765 sayılı TCK.nu ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, sanığın eyleminin ayrı suçu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde ayrı hüküm kurulması,